Ile jedzenia powinien dostawać kot? Ta zasada pomoże uniknąć przekarmienia

Napełniasz miskę, kot zjada wszystko w kilka minut i patrzy na ciebie tak, jakby od tygodnia nie widział jedzenia? Łatwo wtedy ulec wrażeniu, że zwierzę wciąż jest głodne. Problem w tym, że kocia dieta nie powinna być ustalana na podstawie błagalnego spojrzenia. O tym, ile pokarmu potrzebuje kot, decyduje kilka konkretnych czynników, a przekarmianie może mieć poważne konsekwencje dla jego zdrowia.

Nie ma jednej częstotliwości karmienia odpowiedniej dla wszystkich kotów. Znaczenie mają między innymi wiek, masa ciała, wielkość, rasa i apetyt zwierzęcia.

Szczególnych potrzeb żywieniowych wymagają kocięta. Młode zwierzęta potrzebują więcej pokarmu w przeliczeniu na kilogram masy ciała niż dorosłe koty, ale ich jednorazowe porcje powinny być mniejsze. Dlatego dzienną ilość jedzenia należy rozłożyć na kilka posiłków.

Wraz z dorastaniem zapotrzebowanie na pokarm w przeliczeniu na masę ciała spada. Dorosłemu kotu zazwyczaj wystarczą dwa lub trzy posiłki dziennie, pod warunkiem że dostarczają mu wszystkich potrzebnych składników odżywczych.

Nie istnieje jedna uniwersalna porcja, którą można odmierzyć każdemu zwierzęciu. Orientacyjne ilości zależą przede wszystkim od wieku i masy ciała kota, ale równie ważna jest kaloryczność konkretnej karmy.

Według zestawienia Catster dorosły kot ważący około 3,6–9 kg może potrzebować orientacyjnie 60–105 g suchej karmy albo około 160–365 g karmy mokrej dziennie. Dotyczy to zarówno kotów w wieku od 1 do 5 lat, jak i grupy od 5 do 10 lat oraz, w podanym zestawieniu, zwierząt powyżej 10. roku życia. Dzienną porcję należy podzielić zazwyczaj na dwa lub trzy posiłki, choć u najstarszych kotów może ich być od dwóch do czterech.

W przypadku kociąt liczby wyglądają inaczej. Najmłodsze zwierzęta potrzebują bardzo częstego karmienia, a wraz z wiekiem liczba posiłków stopniowo się zmniejsza. Kocięta w wieku od 2 do 3 miesięcy mogą otrzymywać około 20–30 g suchej lub 65–110 g mokrej karmy dziennie, podzielonej na trzy lub cztery posiłki. W wieku 6–9 miesięcy orientacyjny zakres rośnie do 45–60 g suchego albo 160–215 g mokrego pokarmu dziennie, przy dwóch lub trzech karmieniach.

Trzeba jednak pamiętać, że są to jedynie wartości orientacyjne. Różne karmy mają różną gęstość kaloryczną, dlatego sama masa produktu nie mówi jeszcze, ile energii otrzymuje kot.

Rodzaj podawanego pokarmu również wpływa na wielkość porcji. Karma mokra zawiera dużo więcej wody, dlatego trzeba podać jej więcej wagowo, aby dostarczyć zwierzęciu odpowiednią ilość energii. Karma sucha jest bardziej skoncentrowana, więc jej porcja może być znacznie mniejsza pod względem masy.

Z tego powodu nie należy bezpośrednio porównywać gramów karmy suchej i mokrej. Kluczowe jest zapotrzebowanie kaloryczne kota oraz wartość energetyczna konkretnego produktu.

Kot o dużej masie ciała może potrzebować większej ilości jedzenia niż mniejsze zwierzę, ale nie oznacza to, że sama waga wystarczy do ustalenia porcji. Istotny jest również poziom aktywności.

Kot, który większość dnia spędza na kanapie, ma inne zapotrzebowanie energetyczne niż zwierzę, które regularnie biega, bawi się i dużo eksploruje otoczenie. Przy ustalaniu ilości jedzenia trzeba więc brać pod uwagę także tryb życia pupila.

Najlepszym punktem odniesienia jest nie tylko liczba na wadze, lecz także kondycja ciała kota. Weterynarze posługują się w tym celu skalą Body Condition Score, która ocenia sylwetkę zwierzęcia z boku i z góry oraz to, jak łatwo można wyczuć jego żebra. W dziewięciostopniowej skali za idealną kondycję uznaje się poziom 5.

Jednym z częstych błędów opiekunów jest zwiększanie porcji tylko dlatego, że kot dopomina się o kolejną. Sam fakt, że zwierzę wylizuje miskę do czysta, nie przesądza jeszcze o tym, że dostaje za mało jedzenia. Znacznie więcej można powiedzieć na podstawie jego masy ciała i kondycji.

Warto również obserwować zmiany w zachowaniu. Jeśli dorosły kot, który wcześniej miał ustalony rytm posiłków, nagle zaczyna budzić się w nocy i domagać się jedzenia, może to być sygnał problemu wymagającego wyjaśnienia. Catster zaleca w takiej sytuacji zwrócenie uwagi na inne zmiany w zachowaniu i konsultację z lekarzem weterynarii.

W przypadku kociąt nocne poszukiwanie jedzenia nie musi być powodem do niepokoju. Młode zwierzęta mają małe żołądki i potrzebują częstszych, mniejszych posiłków, dlatego mogą potrzebować jedzenia również w nocy.

Problem z nadmiarem jedzenia nie kończy się na dodatkowych kilogramach. Otyłość zwiększa ryzyko wielu problemów zdrowotnych i może skrócić życie kota. Wśród schorzeń związanych z otyłością Catster wymienia między innymi kamicę pęcherza moczowego, chorobę zwyrodnieniową stawów, nadciśnienie, cukrzycę, choroby serca oraz niektóre nowotwory.

Szczególnie niebezpieczna może być sytuacja, w której otyły kot nagle przestaje jeść albo traci masę ciała zbyt szybko. Może wówczas dojść do rozwoju lipidozy wątroby, czyli potencjalnie zagrażającej życiu choroby tego narządu.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Mruczenie wymaga miłości. Poradnik szczęśliwej kociary i kociarza.

Nie ma jednej sztywnej zasady dotyczącej ilości jedzenia odpowiedniej dla każdego kota. Zapotrzebowanie zależy od wieku, masy ciała, wielkości, rasy, aktywności i charakterystyki konkretnej karmy.

Dlatego podawane w tabelach gramatury należy traktować jako punkt wyjścia, a nie precyzyjną receptę. Znacznie ważniejsze jest regularne kontrolowanie masy ciała i kondycji zwierzęcia. Jeśli pojawiają się wątpliwości dotyczące odpowiedniej ilości jedzenia, zmian apetytu lub masy ciała, właściwym rozwiązaniem jest konsultacja z lekarzem weterynarii.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Co naprawdę kryje się w kociej karmie? Triki producentów ujawnione