Czego potrzebuje kot w diecie? 6 składników, których nie może zabraknąć

Białko zwierzęce, tłuszcze, woda, witaminy i minerały pełnią w ich organizmie konkretne funkcje, podczas gdy węglowodany nie są składnikiem, którego kot potrzebuje w dużych ilościach. Na co zwrócić uwagę, wybierając karmę dla kota?

Koty potrzebują większej ilości białka niż wiele innych zwierząt. Jest ono wykorzystywane między innymi do budowy i utrzymania skóry, sierści, mięśni, ścięgien, więzadeł, chrząstek i pazurów, a także do produkcji hormonów, enzymów i przeciwciał. Białko jest również ważnym źródłem energii.

Istotne jest nie tylko samo białko, ale również dostarczane wraz z nim aminokwasy. Kot potrzebuje 11 aminokwasów egzogennych, których źródłem są mięso i inne tkanki zwierzęce. Należą do nich tauryna, arginina, izoleucyna, leucyna, lizyna, treonina, tryptofan, walina, histydyna, metionina oraz fenyloalanina. Każdy z nich pełni w organizmie określoną funkcję.

Tauryna jest ważna między innymi dla prawidłowego funkcjonowania mózgu, oczu i serca, arginina uczestniczy w usuwaniu produktów przemiany materii, a lizyna wspiera produkcję kolagenu i funkcjonowanie układu odpornościowego.

Zgodnie z normami AAFCO minimalna zawartość białka surowego w suchej karmie dla dorosłych kotów wynosi 26 proc., natomiast w karmie przeznaczonej dla wzrostu i rozrodu – 30 proc. Rzeczywiste zapotrzebowanie na energię zależy jednak między innymi od wieku, rasy, aktywności i indywidualnych cech zwierzęcia.

Tłuszcz jest dla kota skoncentrowanym źródłem energii. Pełni również funkcję magazynu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i stanowi część komórek nerwowych.

Szczególne znaczenie mają niezbędne kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6. Wspierają między innymi zdrowie skóry i sierści, proces gojenia ran oraz pomagają ograniczać stany zapalne. Ich źródłem mogą być tłuszcze zwierzęce obecne w karmie, ale producenci wykorzystują także dodatkowe składniki, takie jak olej rybny, tłuszcz wołowy czy oliwa z oliwek.

Według norm AAFCO minimalna zawartość tłuszczu w suchej karmie dla kota wynosi 9 proc. Wyższa zawartość może być odpowiednia dla zdrowych i aktywnych zwierząt, podczas gdy przy redukcji masy ciała zawartość tłuszczu jest zwykle utrzymywana na poziomie minimalnego zapotrzebowania.

W przeciwieństwie do wielu innych zwierząt koty przystosowały się do pozyskiwania większości energii z białka i tłuszczów. Węglowodany nie są więc istotnym składnikiem ich diety. Kot jest jednak w stanie trawić ich niewielkie ilości i wykorzystywać je jako źródło energii.

Wysoka zawartość węglowodanów w diecie może sprzyjać przybieraniu na wadze, co z kolei zwiększa ryzyko cukrzycy. Jednocześnie sama obecność węglowodanów w karmie nie oznacza automatycznie, że jest ona szkodliwa – znaczenie ma między innymi utrzymanie prawidłowej masy ciała.

W tym kontekście istotna jest różnica między karmą suchą a mokrą. Sucha karma zawiera zwykle więcej węglowodanów, ponieważ są one potrzebne między innymi do zachowania jej odpowiedniej struktury. Karma mokra zawiera ich zazwyczaj mniej.

Bez odpowiedniego nawodnienia prawidłowe funkcjonowanie organizmu nie jest możliwe. Woda uczestniczy niemal we wszystkich procesach metabolicznych, a ciało kota w dużej mierze się z niej składa.

Niektóre koty piją stosunkowo niewiele. Wynika to między innymi z ich pochodzenia i przystosowania do środowiska, w którym dostęp do wody mógł być ograniczony. Zwierzę może przyjmować ją zarówno z miski lub fontanny, jak i wraz z pożywieniem.

Zdrowy dorosły kot powinien przyjmować około 4 uncji wody na każde 5 funtów masy ciała dziennie, przy czym do tej ilości wlicza się również woda zawarta w pokarmie. Rzeczywiste zapotrzebowanie może być jednak różne w zależności od stanu zdrowia i indywidualnych potrzeb zwierzęcia.

Warto zwrócić uwagę na nagłe zmiany w sposobie picia. Jeśli kot zaczyna pić wyraźnie więcej lub mniej niż wcześniej, może to być sygnał problemu zdrowotnego i warto skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Witaminy odpowiadają za prawidłowy przebieg wielu procesów zachodzących w kocim organizmie. Niektórych z nich kot nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć w wystarczającej ilości. Dotyczy to między innymi niacyny oraz witamin A i D, które musi otrzymywać wraz z pożywieniem.

W diecie kota powinny znaleźć się między innymi witaminy A, D, E i K oraz witaminy z grupy B. Witamina A jest ważna dla wzroku, wzrostu kości i zębów, rozmnażania oraz zdrowia skóry. Witamina D wspiera rozwój i utrzymanie kości, natomiast witamina E pełni funkcję antyoksydantu. Witamina K jest potrzebna do prawidłowego krzepnięcia krwi.

Znaczenie mają również między innymi witamina B12, tiamina, niacyna, kwas foliowy, ryboflawina, biotyna, cholina i pirydoksyna. Uczestniczą one w funkcjonowaniu układu nerwowego, metabolizmie tłuszczów, białek i węglowodanów oraz innych procesach zachodzących w organizmie.

Jeżeli zdrowy kot otrzymuje kompletną i zbilansowaną karmę, dodatkowa suplementacja witamin zazwyczaj nie jest potrzebna. Samodzielne podawanie preparatów witaminowych może być natomiast niebezpieczne. O tym, czy zwierzę rzeczywiście potrzebuje suplementacji, powinien zdecydować lekarz weterynarii.

Kolejną grupą niezbędnych składników są minerały. Wspierają między innymi funkcjonowanie kości, zębów, mięśni, układu nerwowego i serca.

W prawidłowo skomponowanej karmie powinny znaleźć się między innymi wapń, magnez, potas, żelazo, sód, chlorki, cynk, jod, mangan, miedź i selen.

Wapń jest ważny dla kości i zębów, magnez uczestniczy w działaniu enzymów oraz prawidłowym funkcjonowaniu ciśnienia krwi i serca, a potas odpowiada między innymi za pracę nerwów i mięśni oraz rytm serca. Żelazo umożliwia transport tlenu w organizmie. Cynk wspiera odporność, zdrowie skóry i gojenie ran, natomiast jod jest składnikiem hormonów tarczycy.

Jeżeli karma jest kompletna i zbilansowana zgodnie z wytycznymi AAFCO, dodatkowe suplementy mineralne nie powinny być potrzebne.

Podstawą wyboru powinno być sprawdzenie, czy karma jest oznaczona jako kompletna i zbilansowana zgodnie z odpowiednimi normami żywieniowymi. Warto również przyjrzeć się jej składowi. Białko dobrej jakości powinno znajdować się wysoko na liście składników, ponieważ są one wymieniane według masy – od największej do najmniejszej ilości.

Nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, czy lepsza jest karma sucha, czy mokra. Oba rodzaje pożywienia mogą dostarczać kotu potrzebnych składników. Istotną różnicą jest natomiast zawartość wody: karma mokra zawiera około 70–75 proc. wody, podczas gdy sucha około 10 proc. Dostępna jest również karma półwilgotna, której zawartość wody wynosi około 35 proc.

Przy wyborze sposobu żywienia znaczenie mają między innymi masa ciała kota, jego aktywność, wiek, ogólny stan zdrowia oraz możliwości opiekuna. W przypadku wątpliwości dotyczących diety konkretnego zwierzęcia najlepszym rozwiązaniem jest konsultacja z lekarzem weterynarii.

Odpowiednio dobrana, kompletna i zbilansowana karma powinna dostarczać kotu wszystkich składników niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Zamiast samodzielnie eksperymentować z suplementami, warto przede wszystkim czytać etykiety karmy i obserwować potrzeby własnego zwierzęcia.

Zobacz również: Kot jest za gruby? Weterynarz zdradza, jak pomóc mu schudnąć bezpiecznie

Źródło: Catster