4:12. Coś mnie obudziło. Łyknąłem zimnej kawy i już chciałem wracać do łóżka, kiedy poczułem, że ktoś na mnie patrzy. Dwie pary oczu. Świecących w ciemności. Dwie siedzące nieruchomo figurki, wpatrujące się we mnie hipnotyzująco. Lucky i Pepe, oczywiście. No tak, "tata" wszedł do kuchni, będzie "jedzone". Albo coś fajnego będzie się działo. Nie dlatego, że były głodne. Nie dlatego, że nie spały. Dlatego, że mogły. Dlatego, że wiedziały, że jak już mnie zahipnotyzują, to nie wrócę tak od razu do cieplutkiego, miękkiego łóżka. Bo skoro one nie śpią, to zaraz coś fajnego będzie się działo. Gdybym miał opisać w jednym zdaniu, czym jest kot, to właśnie tym. Małym tyranem, za którego dajemy się zabić.
Właśnie temu tyranowi 8 sierpnia poświęcamy cały dzień.
Skąd się wziął Międzynarodowy Dzień Kota?
Święto ustanowiła w 2002 roku organizacja IFAW (International Fund for Animal Welfare) — międzynarodowa fundacja zajmująca się dobrostanem zwierząt. Cel był prosty: zwrócić uwagę na los kotów, w tym tych bezdomnych i porzuconych, oraz przypomnieć, że zasługują na tyle samo troski, co psy, które od zawsze miały lepszy PR.
Nie jest to jedyne kocie święto w kalendarzu — w Polsce oraz we Włoszech bardzo popularny jest termin 17 lutego, swoje dni mają też koty czarne, czy koty bezdomne. Dla wielu jednak 8 sierpnia to ten główny "matka wszystkich" kocich świąt. Ten, w który wypada chociaż spojrzeć na swojego futrzaka trochę cieplej niż zwykle. Trochę, bo przecież nie da się bardziej.
Jak uczcić ten dzień, nie robiąc z siebie kompletnego wariata (a jeśli już, to świadomie)
Zrób koci dzień otwarty. Wyjmij nieużywane pudełko, dorzuć kawałek papieru do szeleszczenia, może stary sweter. Twój kot ma dziś prawo do absolutnego rozpasania. Lucky, mój czarny opryszek, na taki widok reaguje wyłącznie jednym uniesionym wąsem — ale to u niego oznacza pełną aprobatę.
Zafunduj coś nowego, ale bez przesady. Nowa zabawka, kocimiętka, karma, na którą normalnie żal wam pieniędzy. Nie musi być drogo. Kot i tak najbardziej ucieszy się z kartonu, w którym to przywieziono.
Zrób zdjęcie, które zatrzyma czas. Nie selfie z filtrem. Zwykłe zdjęcie kota śpiącego w absurdalnej pozycji.
Zadzwoń do schroniska. Serio. Jeden telefon, żeby zapytać, czy potrzebują karmy, żwirku albo po prostu wolontariusza na godzinę. Koty, które czekają na dom, nie mają dziś fajerwerków. Mają tylko nas.
Zrób prezent sobie i kotu jednocześnie. Bo tak, to też się liczy jako świętowanie. Jeśli szukacie czegoś, co zostanie na dłużej niż zabawka do zgryzienia w pięć minut, nieskromnie polecam książkę "Mruczenie wymaga miłości", poradnik napisany przez kogoś, kto uczył się kociego świata metodą prób i błędów, razem z Lucky'm i Pepe u boku. Traktujcie to jako mały prezent dla siebie — kot i tak nie doceni papierowej okładki, ale wy może zrozumiecie go trochę lepiej. Jeśli na dodatek macie lub planujecie mieć również ludzkie dziecko, to już zupełnie nie trzeba polecać szalenie zabawnych i pouczających "Przygód Binki i Bąbelka". Dlaczego nie trzeba polecać? Poczytajcie na stronie opinie Czytelników.
Co jeśli nie masz kota? (Napraw ten błąd!)
Wtedy 8 sierpnia to dobry dzień, żeby odwiedzić schronisko. Nie musisz nikogo adoptować. Czasem wystarczy piętnaście minut przy kojcu, żeby jakiś rudy łobuz poczuł, że ktoś na niego dziś patrzył.
Koty świętują każdego dnia
Tu dochodzimy do sedna. Bo prawda jest taka, że koty rządzą naszym życiem 365 dni w roku, nie jeden. Budzą nas o świcie, kradną nasze miejsce na kanapie, decydują, kiedy skończy się nasza praca zdalna, bo właśnie usiadły na klawiaturze. Świętowanie ich jednego dnia w roku to trochę tak, jakby cieszyć się, że żyjemy tylko we wtorki.
Więc dziś przytul swojego kota mocniej. Jutro też. I pojutrze. Bo najlepszym prezentem, jaki możecie dać kotu, nie jest zabawka ani karma za dwa razy wyższą cenę. Jest nim uwaga. Cały rok, nie tylko 8 sierpnia.
