Kot w literaturze pięknej – cytaty

A jak już jesteśmy przy ochronie, to ja dam ci podarek. Kotka. Będziesz go karmił, czesał i codziennie głaskał, bo kotek to bardzo lubi. Za to jak ktoś przyjdzie ciemną nocką, żeby ci poderżnąć gardło, to kotek go zeżre.
Autor: Ewa Białołęcka, Naznaczeni błękitem 2

– Chciałem powiedzieć (…) że na tym świecie jest chyba coś, dla czego warto żyć.
Śmierć zastanowił się przez chwilę.
KOTY, stwierdził w końcu. KOTY SĄ MIŁE.
Autor: Terry Pratchett, Czarodzicielstwo, tłum. Piotr W. Cholewa

– Kici, kici? – spytał niski, męski głos.
– Rzeczywiście – odparłam – Zaskoczyłeś mnie trochę i przyszłam nieprzygotowana. Następnym razem przyniosę trochę śmietanki i jakieś kocie zabawki.
– Jaka kobieta pozdrawia Władcę Bestii słowami: Tutaj, koteczku, chodź do mnie, kici, kici, kici?
Autor: Ilona Andrews, Magia kąsa, tłum. Anna Czapla

Kiedy kot, który jest obrazem gracji i piękna, nagle przewraca się w ohydnej pozie, wykrzywia pyszczek i drapie się w ucho, to mówi panu, proszę szanownego pana, aby pan sobie poszedł do wszystkich diabłów!
Autor: Lilian Jackson Braun, Kot, który czytał wspak, tłum. Barbara Ogonowska-Antonsson

Kobieta, która nosi futro, nie jest niczym innym jak wielką kotką.
Autor: Leopold von Sacher-Masoch, Wenus w futrze (1870)

Kot, który zawsze chadzał własnymi drogami.
Autor: Rudyard Kipling, tytuł baśni

Kota nazywam kotem, a Roleta szelmą.
J’appelle un chat un chat et Rolet un fripon. (fr.)
Autor: Nicolas Boileau-Déspreaux, Satyry, I, 57 (1666)

Lubię koty. Nie można nimi rządzić.
Autor: Lilian Jackson Braun, Kot, który nie polubił czerwieni, tłum. Maja Szybińska

Mój kot bardzo lubi sok z winogron, szczególnie biały. I tylko najlepszej marki. Jest znawcą.
Autor: Lilian Jackson Braun, Kot, który czytał wspak, tłum. Barbara Ogonowska-Antonsson

Nic oprócz człowieka nie jest z natury mściwe i okrutne, może z wyjątkiem nienawistnego kota.
Autor: Olaf Stapledon, Syriusz

Nie ma silniejszego zwierzęcia niż kot.
Autor: Iwan Kryłow, Pustelnik i niedźwiedź, księga V (1816)

Nienawidzę tych stworzeń [kotów], zbyt cichych i zbyt inteligentnych jak na mój gust; nie ma to jak tępa lojalność głupiego psa.
Autor: Arturo Pérez-Reverte, Królowa Południa, tłum. Joanna Karasek

Posłusznie melduję, panie oberlejtnant, że wszystko jest w porządku, tylko kot jest gałgan i zeżarł kanarka.
Autor: Jaroslav Hašek, Przygody dobrego wojaka Szwejka, tłum. Paweł Hulka-Laskowski

To cecha charakterystyczna kotów syjamskich. Jeśli zaświeci im się w oczy, zmieniają kolor na rubinowo-czerwone. Normalnie są niebieskie – tak niebieskie, jak na tym van Goghu. Sam pan to zobaczy, kiedy kot zdecyduje się uhonorować nas swoją obecnością.
Autor: Lilian Jackson Braun, Kot, który czytał wspak, tłum. Barbara Ogonowska-Antonsson